viernes, 12 de febrero de 2010

Vida dun profesor vista por un alumno


Bueno, dado que non son profesora, pois son alumna, voume facer pasar por unha.



-A ver, a ver, quen é o que está falando?
(silencio sepulcral)
-Laura, a dirección!
-Pero se eu non berrei, jobá, solo estaba pasándolle as tesoiras a Silvia!
-Dame igual, vai buscar un apercevemento!
-(Levántase enfadado e sae pola porta, ao cabo dun rato volve co papeliño tricolor e co xefe de estudos, e acaban por perdonarllo)



No hay comentarios:

Publicar un comentario